Net buiten Parijs, in het departement Hauts-de-Seine, wordt Meudon[1] omringd door de steden Clamart, Velizy, Chaville, Issy-les-Moulineaux en Sèvres.
De vroegste sporen van het dorp dateren uit de 6e eeuw. In die tijd bezaten de abdijen[2] van Saint-Vincent een deel van het gebied. In de 12e eeuw gaf Heer Erckembold het dorp zijn wapenschild: gegeerd van goud en keel van twaalf stukken, gebroken met een zilveren label.
[Wapenschild van de stad Meudon |Wikipedia]
In 1415 verwierf Isbarre, een bourgeois uit Parijs, het leengoed en de Chastel. Ze werden gekocht door Guillaume Sanguin. Zijn nakomeling, Antoine, die kardinaal van Meudon werd, liet de residentie afbreken en er in 1520 het eerste kasteel van Meudon bouwen. Zijn nicht, de hertogin van Estampes, kocht het gebouw in 1527. Ze verfraaide het en koning François I kwam er zelfs meerdere keren op bezoek. Het gebouw werd vervolgens verkocht aan kardinaal de Lorraine, een Guise, die de oranjerieën liet bouwen die vandaag de dag nog steeds te zien zijn. De Guises behielden het Domaine de Meudon bijna 100 jaar lang.
[De oranjerieën van Meudon | Wikipedia]
In 1654 kocht Abel Servien, die de supervisie over de financiën deelde met Fouquet, het landgoed en breidde het uit. Hij liet het Grand Terras bouwen, zoals het er nu nog staat. In 1695 kocht Louis XIV Meudon voor zijn oudste zoon, de grote Dauphin, die er vanaf 1706 een tweede kasteel liet bouwen. Het eerste kasteel werd in 1795 door brand verwoest. In het begin van de 19e eeuw kwam Napoleon naar Meudon en liet de ruïnes van het oude kasteel afbreken. Het roze marmer dat daar werd gevonden, werd gebruikt voor de bouw van de triomfboog in Parijs. Onder Charles X, werd Meudon getransformeerd: de grote landgoederen werden verlaten en de Parijse middenklasse kwam er wonen. Château-neuf werd in 1877 omgebouwd tot observatorium.
[Château-neuf getransformeerd in observatorium | Wikipedia]
De gemeente wordt in het noorden begrensd door de rivier de Seine en beslaat 900 hectare, waarvan meer dan de helft bedekt is met een prachtig bos. Dit bos is voornamelijk door mensenhanden aangelegd en dateert uit de 17e en 18e eeuw. De aanleg van talrijke vijvers dateert uit deze periode. Vroeger was het een koninklijk jachtgebied, maar pas in de 19e eeuw werd men zich bewust van de erfgoedwaarde van deze boslong. Met de komst van de romantische beweging werd het staatsbos van Meudon het dichtst bij Parijs gelegen en meest bezochte bos. Vandaag de dag is het een echte plek voor ontspanning en wandelen en is het als zodanig beschermd sinds 1965 door het ‘Office National des Forêts’.
[Bos van Meudon | Wikipedia]
Zoals men kan vaststellen heeft Meudon een prachtig architecturaal erfgoed en veel historische figuren hebben hier hun sporen achtergelaten. Sportfaciliteiten zijn er in overvloed en het bos is een waar paradijs voor wandelaars, ruiters en fietsers. Net als in Sint-Lambrechts-Woluwe bestrijkt een rijk verenigingsnetwerk alle domeinen van vrijwilligerswerk. De mediatheek, het Musée d’Art et d’Histoire, het Conservatoire Marcel Dupré en de Espace Culturel Robert Doisneau bieden allemaal een ruime keuze aan voorstellingen, evenementen en tentoonstellingen.
Meudon staat ook bekend om het Rodin Museum, dat hoog boven de stad uittorent. Het bestaat uit twee gebouwen: de Villa des Brillants, het laatste huis van Rodin, en het museum meer naar beneden. Tijdens het leven van de beeldhouwer bood het pand de ideale omgeving voor de ontwikkeling van zijn werk. In 1900 werkten er zo’n vijftig mensen rond en met hem, waaronder talloze beoefenaars, arbeiders en vormenmakers. Hoewel Rodin elke dag naar zijn Parijse ateliers ging, vooral naar het marmerdepot, was het in Meudon dat het meest intieme deel van zijn werk werd ontwikkeld. De renovatie, gebaseerd op foto’s uit die tijd, heeft ons in staat gesteld om de leef- en werkomgeving van de kunstenaar te reconstrueren, In de tuin domineert het beroemde beeld van De Denker de graftombe waar Rodin en zijn vrouw begraven liggen. Het museum toont talrijke gipsen afgietsels, waaronder die van de monumentale werken in hun opeenvolgende staat. Rodins monumentale werken variëren van de Hellepoort tot de groep Burgers van Calais, evenals talrijke studies en figuren voor Balzac en monumenten voor Victor Hugo, Puvis de Chavanne en Whistler. Meer dan brons en marmer onthullen deze schetsen, studies en varianten de eerste fase van Rodins creatieve proces.
[Museum Rodin | Wikipedia]
Op 21 april 1958 goedgekeurd de gemeenteraad van Sint-Lambrechts-Woluwe om een jumelage aan te gaan met de Franse stad Meudon, die dezelfde geografische en demografische kenmerken had als onze gemeente. Meudon, gelegen aan de rand van Parijs, telde toen 27.000 inwoners en werd geconfronteerd met gelijkaardige problemen als Sint-Lambrechts-Woluwe: een snelle en aanhoudende bevolkingsgroei, de bouw van nieuwe wijken en nieuwe scholen. Op 15 juni organiseerde Meudon een jumelageceremonie waarbij de jumelage-eed werd ondertekend.
[Jumelage-eed, 1958 | Website van de stad Meudon]
In de herfst van 1958 organiseerde Sint-Lambrechts-Woluwe evenementen om de jumelage te vieren. Op 1 september besliste de gemeenteraad om het plein tegenover de voormalige begraafplaats van Etterbeek (nu Georges Henripark) Meudonplein te noemen. Wat toen bekend stond als “Dapperenplein” had in feite nooit een officiële naam gekregen en het monument voor de doden dat daar stond was verplaatst naar Joséphine-Charlotte.
[Het Georges Henripark vandaag | Wikipédia]
[Jumelage-eed, 1958 |Coll. Museum van Woluwe]
In juni 1965 werd in Meudon een Woluwestraat ingehuldigd. De eed werd vernieuwd in 1978, 1998, 2008, 2018 en 2023. In oktober 1988 werd tijdens ontmoetingen tussen oud-strijders van de twee gemeenten een gedenksteen onthuld op het Meudonplein, ter nagedachtenis aan burgemeester René Leduc, een voormalige gedeporteerde die de eerste ondertekenaar van het handvest was.
[René Leduc, in Wolu Info, april 2018, p. 31]
In 2008 werd ter gelegenheid van de 50e verjaardag een Dromen van verblinding, een werk van Paul Gonze, waarop acht namen van plaatsen in Meudon zijn gegraveerd, in de betonnen tegels van het Meudonplein verankerd. De plaats van het werk is niet willekeurig gekozen: ter gelegenheid van de 50e verjaardag van de jumelage doorkruisen 3 verflijnen het grondgebied van onze gemeente om elkaar te kruisen bij de ingang van het Meudonplein: een rode lijn, gelegen op 2°12’09” ten oosten van het hart van Meudon, markeert de Noord-Zuid meridiaan; een blauwe lijn, gelegen op 2°02’08” ten noorden van het hart van Meudon, komt overeen met de Oost-West parallel; een gele lijn wijst in de richting van het hart van Meudon. De ster bevindt zich op het snijpunt van deze 3 lijnen Dezelfde Ster, dit keer met de namen van belangrijke plaatsen in onze gemeente, werd vervolgens geïnstalleerd voor het cultureel centrum van Meudon[3].
[Dromen van verblinding | © urban.brussels]
De versie van Meudon van Dromen van verblinding | Stad Meudon]
De hernieuwing van de eed vond plaats op 8 december 2023. Ze werd gekenmerkt door de uitvoering van concrete projecten:
- De opnamestudio van Meudon wordt ter beschikking gesteld van jonge muzikanten uit Sint-Lambrechts-Woluwe.
- Uitwisselingen tussen leden van de Muziekacademie van Sint-Lambrechts-Woluwe en leden van het Conservatorium van Meudon.
- Discussies tussen jongeren van beide besturen over goede burgerpraktijken.
- Samenwerking in het kader van het festival “Meudon en rire”: voorstellingen georganiseerd in Sint-Lambrechts-Woluwe en artistieke optredens van Woluwenaars in Meudon.
- Regelmatige uitwisselingen tussen de sportclubs van beide besturen.
Nota
[1] Meudon betekent: “Mello dunum”, een heuvel van geel zand, volgens zijn lang betwiste Keltische oorsprong.
[2] Later de abdijen van Saint-Germain-des-prés
[3]Hij sloot zich aan bij het verzet onder de schuilnaam HENRI. In februari 1943 werd hij gearresteerd door de Gestapo, naar Duitsland gedeporteerd en pas in 1945 vrijgelaten. In 1947 stelde hij zich op verzoek van Jacques Chaband-Delmas kandidaat voor het burgemeesterschap van Meudon en werd tot burgemeester gekozen. Hij bleef burgemeester tot 1971. Tijdens zijn ambtstermijn creëerde hij de nieuwe stad Meudon La Forêt, waardoor het inwonertal verdubbelde (46342 inwoners in 2021 volgens Insee). Hij was een van de eerste burgemeesters in Frankrijk die zijn stad verbond met een Duitse stad, Celle.
© Cultuurdienst van Woluwe-Saint-Lambert – Alle rechten voorbehouden
